Helden op wandelsokken

Vandaag was het bijna 30 graden. Wel een beetje warm om te gaan lopen, maar weer of geen weer, loslopend wild is altijd van de partij. No excuses! En we deden gewoon een dikke 8 km!
Binnenkort zal ik een blog wijden aan waar je op moet letten als je wilt bewegen onder zeer warme omstandigheden.

camelbagIk besloot een camelbag mee te nemen in mijn rugzak. Een camelbag is een stevig plastic zak met daaraan een slangetje. Je kunt deze camelbag dus vullen met water. Tijdens het lopen hoef je dus niet te stoppen om elke keer je tas van je rug te halen en krijg je via het slangetje dus je vocht binnen. Hartstikke handig, al zeg ik het zelf.

Ook hebben wij ons tempo aangepast aan de warmte.

hertje 2

Binnen vijf minuten hadden we al een klein hertje gescoord.
Het bleef heel eigenwijs naar ons staan kijken. waarschijnlijk was hij net zo nieuwsgierig als wij.

Planken Wambuis is een zeer mooie wandelroute. Ik was er nog nooit geweest en het is eigenlijk zo dichtbij. Mooie open vlaktes en bos, een heel afwisselend landschap dus.

Op een mooie open vlakte stonden wilde koeien en paarden. Kort daarna gingen we het bos in. blije koppiesOp deze foto lachten we nog. Nog geen vijf minuten laten komen we wilde zwijnen tegen. Eerst heel ver weg. Ik dacht eerst nog dat het koeien waren. Keep dreaming! Het wandeltempo ging ineens spontaan omhoog.

Na een minuut of tien konden we weer rustig ademhalen en kwamen we op een open vlakte. Daar hebben we kunnen genieten van een mooie zonsondergang.

zonsondergang

Na die prachtige zonsondergang moesten we het laatste stukje bos in. Opeens schoten er vlakbij twee wilde zwijnen door de struiken. Ieieieieie! Hellup! We stonden beiden genageld aan de grond. Ik ging nogal ‘heldhaftig’ achter Marjolein staan. Niet dat dat helpt. Ze zei doodleuk:” Waarom ga je eigenlijk achter mij staan? Ik ben ook bang hoor.” Tja, dat weet ik eigenlijk ook niet.  Het is vast een ‘zwijnreflex’. Wat een held op sokken. Ondertussen hielden we de zwijnen in de gaten en mijn ogen flitsen wild in het rond op zoek naar een boom waar ik eventueel in zou kunnen springen. Waar je al niet aan denkt.We wilden dit varkentje niet eens even wassen.We wisten niet hoe snel we dat bos uit moesten komen.

|’Heldhaftig’|

DSC05117Over heldhaftig gedrag gesproken. Vorig jaar waren we in Costa Rica en dan kom je ook heel wat gekke beesten tegen. Eerst vond ik een pad van wel 20 cm vlak voor mijn deur. Ik vind kikkers nog wel leuk, maar dit was wel een inmens ding. Met mijn slipper heb ik dat beest voorzichtig een zetje gegeven. Ga jij maar even bij iemand anders voor de deur zitten. Zometeen zit ie op ons hotelkamer. Nou, ik dacht het niet.
Toen ik op de hotelkamer was trof ik nog een ongenodigde gast aan, een krab. Ik ben geen Freek Vonk, die boven op de krab duikt, dus heb ik een lege koffer gepakt en een fles water en zo heb ik hem de hotelkamer uit gekregen. Wie niet heldhaftig is, moet dan maar slim zijn.

Maar  goed, het laatste stukje konden we kiezen tussen een pad door het bos of het fietspad langs de N224 langs restaurant Planken Wambuis. We wilden echt geen zwijnen meer tegen komen, dus kozen we voor het fietspad.

jong zwijntje.jpg

Ritsel, ritsel, ritsel, wat was dat? O nee toch, niet weer he? Sprinten er opeens twee jonge zwijntjes uit de struiken het bos in. Die jonge zwijntjes zijn op zich wel schattig, maar meestal hoort daar ook een moeder bij. De antennes gingen gelijk weer draaien en ik was in staat om de N224 op te lopen. Gelukkig geen moeder te zien. We hebben de ‘zwijnerij’ overleefd. Nu gaan we thuis stoere verhalen vertellen.

|Zwijnerij|

In mijn vorige blog vroeg ik me af wat ik zou doen als ik een wild zwijn tegen zou komen. Nou dat weet ik inmiddels. Stil staan, in je hoofd gillen en ondertussen een boom zoeken om eventueel in te klimmen mocht hij tot een aanval overgaan.

Zijn wilde zwijnen eigenlijk gevaarlijk?
Ze zijn alleen gevaarlijk als ze geen honger hebben, jongen hebben en als ze zich bedreigd voelen. Maar ja, hoe weet ik nou of zo’n zwijn honger heeft? Zal ik de volgende keer een koekje in mijn rugzak doen? Kan altijd handig zijn. Ik ben tegen hetvoeren van wilde dieren, maar als het heel spannend wordt moet het maar een keertje. En jongen hebben ze in deze tijd ook.

Wat moet je doen?
Afstand houden is eigenlijk wel belangrijk, maar dit lukt niet altijd. Zijn ze heel dichtbij probeer dan rustig achteruit richting een boom te lopen. Wilde zwijnen schijnen slecht te zien. Of dit helpt? Ik zou zeggen, probeer het eens uit! Lukt het, laat het dan even weten.

zwijnerij.png

En zoals Freek zou zeggen: Tot laterrrrrr!

P.S.
Heb je onze vorige blogs gemist kijk dan eens op wandelvereniging loslopend wild , loslopend wild in de achtertuin en loslopend wild naar ’t bosje van Staf.

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s